
Müziğin duygu, düşünce ve deneyimlerimizi aktarmakta bir iletişim aracı olarak ne kadar etkileyici olduğunu çok küçük yaşlarda keşfettiğimde, çocuk kendime müzik hayal etmenin nasıl mümkün olduğunu, ve yapabilseydim kendi müziğimi nasıl yapacağımı uzun süre sormuştum. Bugün bir besteci olarak yine aynı soruları kendime soruyorum ve cevabını bulabildiğim söylenemez- ama cevabını bildiğim şey, kendi duygularımı, düşünce dünyamı ve anlatmak istediklerimi tüm açıklığıyla gösterebilmek amacıyla müzik yazdığım.
İlhamımı çoğu zaman pek çok müzik stilinden ve olabildiğince fazla sanat eserinden beslenerek ortaya çıkarmaya uğraşıyorum, çünkü hayatımı değiştirdiğini hissettiğim pek çok sanat eseri tek yönlülükten oldukça uzak ve sanatın kapsayıcılığını özümseyerek ortaya çıkarılmış yapıtlar. Kendi müziğimin de hem dinleyiciler, hem de müzisyenlar tarafından özümsedikleri ve kendilerinden bir şey kattıkları bir noktada bulunması benim için çok önemli, bu yüzden katı “kural” olarak kabul edilen unsurları gevşeterek müzisyenlere ve dinleyicilere alan açmayı hedefliyorum. Ayrıca müziğin de her sanat alanında olduğu gibi günümüz çağdaş gerçekliklerle ve politikliğiyle var olması bana kalırsa dinleyicisine ulaşması açısından en önemli ve etkileyici yollardan birisi, bunu da olabildiğince kendi yazdığım müzikte bulundurma çabasındayım.
Her tür müzikten ve sanatın başka dallarından yola çıkarak, “tür” bariyerlerine ve sınırlandırıcı öğretilere takılmadan, insan olmanın her halinin yansıtılabildiği ve politik olmaktan kaçınmayan bir müzik dili bulma gayesiyle müzik yazmaya devam etmekteyim.
When I discovered at a very young age how powerful music is as a means of communication for conveying our emotions, thoughts, and experiences, I spent a long time wondering how it was possible to imagine music, and if I could, how I would create my own. Today, as a composer, I still ask myself the same questions, and it cannot be said that I have found the answers—but what I do know is that I write music in order to express my feelings, my thoughts, and what I want to convey with complete clarity.
I often try to get my inspiration from many different styles of music and as many works of art as possible, because many of the works of art that I feel have changed my life are far from one-dimensional and are works that have been created by embracing the inclusiveness of art. It is very important to me that my own music is embraced by both listeners and musicians, and that they add something of themselves to it. Therefore, I aim to create space for musicians and listeners by loosening elements that are considered strict “rules.” Furthermore, I believe that music, like every other art form, must exist within the context of contemporary realities and politics in order to reach its audience in the most important and impactful way possible. I strive to put this idea into my own music as much as I can.
Taking inspiration from all kinds of music and other kinds of art, I continue to compose music with the aim of finding a musical language that reflects every aspect of being human and does not shy away from being political, without getting caught up in “genre” barriers and restrictive doctrines.